ELEMENTY SYSTEMU
MOTYWACYJNEGO
Pojęcie i aktualne kierunki w kształtowaniu systemów
motywacyjnych
W dzisiejszych czasach coraz częściej
zwraca się uwagę na ludzi pracujących w organizacjach.
Przedsiębiorstwa dążą do racjonalizacji zatrudnienia poprzez
likwidowanie przypadkowego zatrudnienia, przy jednoczesnym
pozyskiwaniu dla organizacji pracowników posiadających odpowiednią
wiedzę i kwalifikacje. Aby zatrudnić i zatrzymać najlepszych
pracowników organizacje starają się ich w odpowiedni sposób
motywować do pracy poprzez atrakcyjne systemy motywacyjne,
zawierające wynagrodzenia i elementy pozapłacowe. Dziś ważne są nie
tylko pieniądze, ale i to, czy pracownik znalazł na stanowisku pracy
odpowiednie techniczne środki pracy, jasno sprecyzowane cele i wizje
organizacji oraz przyjazne otoczenie.
Teoria bardzo często różni się od
praktyki. Rozwiązania wyglądające idealnie z teoretycznego punktu
widzenia, w rzeczywistości mogą okazać się mniej atrakcyjne i
odwrotnie. Dlatego tworząc systemy motywacyjne w przedsiębiorstwie
należy pamiętać, iż na ich skuteczność ma wpływ wiele czynników –
każdy w innym stopniu i w inny sposób. Nie należy tworzyć systemów
oderwanych od rzeczywistości. Nierealne systemy motywacyjne mogą
przysporzyć przedsiębiorstwu kłopotów, a do tego mogą spowodować
kłopoty finansowe.
System to według Małego Słownika
Języka Polskiego „zbiór jednostek tworzących jakąś całość
organizacyjną, służących jednemu celowi; układ”.
System motywacyjny to skrupulatnie
dobrany zestaw instrumentów motywowania, dostosowany do potrzeb
ludzi pracujących w przedsiębiorstwie, które ma ten system
wykorzystać.
Termin „system motywacyjny” pojawił
się w Polsce w powszechnym użyciu kilkanaście lat temu, wraz z
kolejnymi próbami reformowania gospodarki. Nie było też wówczas
warunków dla upowszechnienia nowoczesnych systemów „payment by
results” (płacy według rezultatów), gdyż limitowano wzrost średniej
płacy i obciążano go sankcyjnym podatkiem. Pewnym uproszczeniem z
tamtego okresu, spotykanym zresztą i obecnie, jest zawężenie treści
systemu motywacyjnego do systemu wynagradzania z wyeksponowaną
motywacyjną funkcją płacy. Naturalnie nie są to pojęcia identyczne –
system motywacyjny jest terminem daleko szerszym niż system
wynagradzania.
Wspomniane wyżej uproszczenie jest
konsekwencją ponad półwiecznej (i nadal kontynuowanej) polityki
niskich płac realnych w Polsce. Odejście od tej polityki stworzy
większe zapotrzebowanie na inne, pozapłacowe formy motywacji.
Obecnie kierownicy przedsiębiorstwa
przywiązują coraz większą wagę do systemu motywacyjnego. Jest on
coraz bardziej rozbudowany, kształtowany świadomie dla realizacji za
jego pomocą określonych celów. Jest wiele środków, które kierownicy
wykorzystują tworząc systemy motywacyjne.
Ich klasyfikacji można dokonać według
różnych kryteriów, m.in. można je podzielić na:
·
materialne i
niematerialne,
·
ekonomiczne,
psychologiczne i prawne,
·
pieniężne i poza
pieniężne,
·
bezpośrednie i
pośrednie.
Jednak wszystkie one obejmują
większość najbardziej istotnych instrumentów motywacyjnych. Czynniki
materialne w dużej mierze pokrywają się z ekonomicznymi,
niematerialne z psychologicznymi itp.
W warunkach ciągle zmieniającej się
rzeczywistości gospodarczej sprawy motywacji do pracy nabierają
coraz większego znaczenia. Sukces ekonomiczny przedsiębiorstw
uzależniony jest w dużej mierze od tego, jak sprawnie i wydajnie
pracują ludzie. Motywowanie powinno wpływać na zwiększenie
efektywności pracowników w celu realizacji zamierzeń
przedsiębiorstwa. Stąd też wynika konieczność starannego tworzenia
systemów motywacji w przedsiębiorstwach, aby były one dostosowane do
indywidualnych potrzeb pracowników.
Powiązanie celów przedsiębiorstwa z
zaspokojeniem potrzeb i aspiracji pracowników wpływa na poprawę
skuteczności systemu motywacji.
Aby stworzyć dobry i przynoszący
zamierzone efekty system motywacyjny należy pamiętać o następujących
przesłankach:
·
samemu trzeba mieć
motywację,
·
trzeba wiedzieć, dokąd
się zmierza – mieć świadomość własnych celów,
·
trzeba stawiać cele
przed pracownikami,
·
trzeba poznać motywację
pracowników, aby móc nimi dobrze pokierować,
·
trzeba wyrażać uznanie
dla osiągniętego postępu,
·
trzeba wyrażać uznanie
dla indywidualnego pracownika.
Uwarunkowaniem prawidłowego
wykorzystania systemu motywacyjnego jest uznanie stosowanych w nim
środków za celowe przez większość personelu. Muszą one być poprawne
od strony formalno– prawnej, muszą być umiejętnie stosowane, ich
zastosowanie powinno być oceniane jako zasłużone, sprawiedliwe i
niesprzeczne
z normami prawnymi, moralnymi i obyczajowymi.
Złożoność i zmienność czynników
motywacyjnych wymaga stałej ich adaptacji do zmieniającej się
sytuacji pracy. Stąd też kierownicy stosujący system motywacyjny
powinni:
·
motywować podwładnych
czynnie i świadomie,
·
znać własne silne i
słabe strony, zanim podejmą próby modyfikowania ich u innych,
·
dostrzegać, że
pracownicy mają różne motywacje i uzdolnienia,
·
wiązać nagrody z
efektywnością, a nie ze stażem pracy, czy innymi względami nie
związanymi z zasługami,
·
projektować zadania tak,
aby stwarzały wyzwania i umożliwiały różnorodność oraz były
zrozumiałe dla pracownika,
·
pielęgnować kulturę
organizacji zorientowaną na efektywność,
·
być blisko podwładnych i
rozwiązywać problemy w miarę ich powstawania,
·
dążyć do czynnego
współudziału pracowników w zwiększaniu efektywności organizacji.
W ostatnim dziesięcioleciu coraz
częściej mówi się o fenomenie zaangażowania pracowników jako źródle
potężnych przewag konkurencyjnych przedsiębiorstwa. Bezpośrednio
wynika to z umiejętności motywacyjnego
oddziaływania na pracowników. Strategie motywowania, służąc
wysokiemu zaangażowaniu pracowników w realizację zadań oraz
powodujące wzrost efektywności pracy, obejmują trzy podstawowe
elementy:
·
sposób definiowania
zadań,
·
tworzenie warunków
sprzyjających ich realizacji,
·
wynagradzanie.
Tworząc systemy motywacyjne należy
unikać popełniania błędów, które mogą zrujnować ich sprawne
działanie. Do podstawowych błędów popełnianych w systemie
motywacyjnym należą:
·
przyjmowanie przysług
osobistych od podwładnych,
·
nie zwracanie uwagi na
błędy,
·
faworyzowanie wybranych
pracowników,
·
omawianie spraw
osobistych z pracownikami,
·
przypominanie własnych „
przewag zawodowych” z przeszłości,
·
spoufalanie się z
personelem,
·
nielojalność,
·
trudności z utrzymaniem
dyscypliny.
Dobry menedżer znając czynniki, które
powinien zawierać skuteczny system motywacyjny, oraz zdając sobie
sprawę z tego, jakich błędów należy unikać, może przystąpić do
tworzenia systemu motywacyjnego, odpowiedniego do potrzeb
przedsiębiorstwa i potrzeb indywidualnych pracowników. System
motywacyjny odniesie sukces tylko wtedy, kiedy w przedsiębiorstwie
będzie panował klimat zaufania pomiędzy kierownictwem a pracownikami
i będzie prowadzona prawidłowa polityka kadrowa.
Przesłanki dobrego systemu
motywacyjnego to:
·
spójność i
konsekwentność,
·
sprawiedliwość w
wynagradzaniu efektów zaangażowania pracownika,
·
subiektywność nagród w
odczuciu nagradzanego,
·
dostosowanie do potrzeb
pracownika,
·
zgodność z zamierzeniami
przedsiębiorstwa,
·
ustalanie wysokości
nagród w powiązaniu ze stopniem trudności zadania.
Klasyfikacja, typy i rodzaje kart płatniczych
Karta płatnicza jest środkiem
płatniczym umożliwiającym regulowanie płatności w sposób
bezgotówkowy. Początkowo była kawałkiem blaszki z wytłoczonymi
danymi okaziciela.
Typów i sposobów podziału kart jest
bardzo dużo. Można ustalać różne kryteria. Podstawowym wyróżnikiem
jest funkcja płatnicza. Wyróżniamy w ten sposób karty płatnicze i
niepłatnicze. W wielu krajach zamiast pojęcia karta płatnicza używa
się określenia karta kredytowa; dotyczy to zwłaszcza krajów
anglosaskich. Wzięło się to stąd, że wśród kart wydawanych w tych
krajach od początku dominują karty kredytowe. Generalnie jednak
karta płatnicza jest pojęciem szerszym niż karta kredy-towa.
Ze względu na charakter umowy i rodzaj
rozliczeń pomiędzy klientem a organizacją wystawiającą karty możemy
je podzielić w następujący sposób:
*
kredytowe
*
typu "charge"
*
debetowe
Doświadczenia lat 80, kiedy to wielu
okazicieli kart wpadało w "pułapkę kredytową" powodowało obecnie
wzrost zainteresowania kartami debetowymi. Stanowią one coraz
większy (w Europie) procent wydawanych kart. Ich używanie to większa
kontrola wydatków. Okaziciel nie musi bezustannie śledzić stanu
konta. W wypadku wybrania wszystkich środków z karty nie otrzyma
zgody na dalsze transakcje, do momentu aż zasili rachunek o kwotę
określoną w regulaminie. Popularnymi kartami debetowymi są Maestro
czy Visa Electron.
Karty mają określoną akceptowalność,
bywają:
-
lokalne - ważne jedynie na terenie
kraju, w którym zostały wystawione (np. karta PolCard, PBK Styl)
-
międzynarodowe - ważne na całym
świecie.
Bywają karty wystawiane do spółki
przez różne organizacje (np. Diners Club - Amoco, JCB - Honda)
nazywamy je co - branded i affinity w zależności od relacji między
wydającymi je firmami.
Nośnikiem informacji na kartach
płatniczych jest pasek magnetyczny lub mikroprocesor niosący ukryte,
zakodowane dane o kliencie i karcie. Wyróżniamy więc karty
magnetyczne, hybrydowe (pasek magnetyczny plus mikroprocesor) i
mikroprocesorowe.
Karty magnetyczne są tanie w
produkcji, technologia ich obsługi jest sprawdzona i sprawna, choć
ilość informacji, które można na pasku magnetycznym zawrzeć jest
niewielka.
Karta
kredytowa
Karta kredytowa - oznacza, że bank
godzi się kredytować klienta. Termin spłaty i wysokość kredytu są
wypadkową statusu klienta w banku i negocjacji klient-bank. Jedną z
form karty kredytowej jest "evolving credit card" Polega to na tym,
że posiadacz karty uzyskuje co miesiąc możliwość zaciągania kredytu
do określonego limitu i samodzielnie decyduje, czy spłaca swe
zobowiązania wobec banku natychmiast czy wykorzystuje możliwość
kredytowania dokonanych transakcji. Co miesiąc linia kredytowa jest
odnawiana ("revolving credit card" oznacza w języku angielskim
powtarzający się, cykliczny kredyt). Posiadacz karty jest
zobowiązany do regulacji raz w miesiącu pewnej kwoty zwanej
minimalną płatnością, wynoszącej z reguły równowartość 5-10%
wszystkich finansowych zobowiązań wobec banku wynikłych z transakcji
dokonywanych przy użyciu karty. Posiadacz karty może także
uregulować wszystkie swoje zobowiązania i nie wykorzystuje wówczas
przysługującego mu, możliwego "do wzięcia" kredytu. Minimalne
płatności zostały wprowadzone aby bank mógł zachować kontrolę nad
udzielanym kredytem i aby dług posiadacza karty nie mógł rosnąć w
nieskończoność przy odnawianym co miesiąc limicie kredytowym.
Karta
charge
Karta charge - to możliwość zakupów,
za które płacimy najczęściej raz w miesiącu gdy bank przesyła nam
rachunek oraz zestawienie transakcji. Na całkowicie zlikwidowanie
długu mamy określony czas, potem bank nalicza odsetki karne. Do kwot
transakcji doliczana jest niewielka prowizja Posiadacz rachunku nie
musi posiadać rachunku u wydającego kartę.
Karta
debetowa
Karta debetowa - to możliwość
dokonywania zakupów tylko do wysokości stanu konta na określonym
rachunku bankowym. Posiadacz karty musi mieć rachunek w danym banku.
>>
powrót <<
|